Η λίστα ιστολογίων μου

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

'Αν... Randyard Kipling" (Μετάφραση Κ.Βάρναλης)



Αν να κρατάς καλά μπορείς
το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι
τα έχουν χαμένα και σ΄εσέ
της ταραχής τους ρίχνουν την αιτία,

Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς
τον ίδιο τον εαυτό σου, όταν ο κόσμος
δεν σε πιστεύει κι΄αν μπορείς
δίχως να χάνεις την υπομονή σου κι΄

Αν οι άλλοι σε συκοφαντούν,
να μην καταδεχτείς ποτέ το ψέμα, κι΄

Αν σε μισούν εσύ ποτέ
σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,
μα να μην κάνεις τον καλό ή τον πολύ
σοφό στα λόγια,

Αν να ονειρεύεσαι μπορείς
και να μην είσαι δούλος των ονείρων,

Αν να στοχάζεσαι μπορείς
δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,

Αν ν΄αντικρύζεις σου βαστά
το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια,
κι όμοια να φέρεσαι σ΄αυτούς
τους δυό τυραννικούς απατεώνες,

Αν σου βαστά η ψυχή ν΄ακούς
όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη
παραλλαγμένη απ΄τους κακούς
για να ναι για τους άμυαλους παγίδα,
ή συντριμμένα να θωρείς
όσα σού΄χουν ρουφήξει τη ζωή σου
και πάλι να ξαναρχινάς
να χτίζεις μ΄εργαλεία πού΄ναι φθαρμένα

Αν όσα απόχτησες μπορείς
σ΄ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις
και δίχως φόβο μονομιάς
κορώνα ή γράμματα όλα να τα παίξεις,
και να τα χάσεις κι΄απ΄αρχής
ατράνταχτος να ξεκινήσεις πάλι
και να μη βγάλεις και μιλιά,
ποτέ γι΄αυτόν τον ξαφνικό χαμό σου,

Αν νεύρα και καρδιά μπορείς
και σπλάχνα και μυαλό όλα να τα σφίξεις
να σε δουλέψουν ξαναρχής
κι ας είναι από πολύν καιρό σωσμένα,
και να κρατιέσαι πάντα ορθός
όταν δεν σού΄χει τίποτα απομείνει,
παρά μονάχα η θέληση
κράζοντας σ΄όλα αυτά βαστάτε,

Αν με τα πλήθη να μιλάς
μπορείς και να κρατάς την αρετή σου,
με βασιλιάδες να γυρνάς ,
δίχως απ΄τους μικρούς να ξεμακραίνεις,

Αν μήτε φίλοι μήτε εχθροί ,
μπορούνε πια ποτέ να σε πειράξουν,
όλον τον κόσμο αν αγαπάς
μα και ποτέ πάρα πολύ κανένα,

Αν του θυμού σου τις στιγμές
που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου
μπορείς ν΄αφήσεις να διαβούν
την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,
δική σου θ΄άναι τότε ή γη
μ΄όσα και μ΄ότι απάνω της κι αν έχει
και κάτι ακόμα πιο πολύ,

Άντρας αληθινός θα΄σαι
παιδί μου.


Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Kάποτε θα φύγω...

Τι είναι αυτό που σε καθηλώνει σε ένα τόπο, σε μια σχέση, σε μια κατάσταση; Είναι φόβος για το άγνωστο; Για το μετά ; είναι η καρδιά σου που είναι κολλημένη σε αυτά που ξέρεις, εκτιμάς και τιμάς; Είναι που δε σου αρέσουν οι αλλαγές; Μήπως είναι ότι ακόμα δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για κάτι τέτοιο; Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να φύγουν , να απαλλαχτούν, να πάνε μακριά από όλα και όλους και όμως μένουν πάλι πίσω , μένουν πάντα εδώ.
Κάποτε άφησαν τους δούλους ελεύθερους και εκείνοι ξαναγύρισαν. Είναι η σιγουριά που θέλουμε να έχουμε ζώντας σε γνωστά πλαίσια; Ή ακολουθούμε πιστά εκείνο που λέμε μοίρα. Κάποτε έλεγες θα φύγω μα έγινες δέντρο έβγαλες ρίζες που σε κρατούν γερά δεμένο εδώ, τα δε κλαδιά σου θέριεψαν, ξεπέρασαν τις στέγες των σπιτιών και είναι τα μόνα που βλέπουν μακριά. Ατενίζουν το απέραντο γαλάζιο του ουρανού και το μπλε βαθύ της θάλασσας. Όλοι οι άνθρωποι θέλουν κάποια στιγμή να φύγουν από κάπου, να αλλάξουν τοπία, παραστάσεις, να αλλάξουν επάγγελμα, σπίτι, συνήθειες, ακόμα και τους ανθρώπους που έχουν δίπλα τους. Κάποιοι όμως σε όλη τη διάρκεια της ζωή τους θέλουν να φύγουν και λένε συνέχεια: κάποτε θα φύγω.. και ονειρεύονται τη φυγή … ποτέ όμως δεν το κάνουν, απλά το λένε ίσως για να το πιστέψουν και οι ίδιοι, ίσως για να νιώσουν καλύτερα.
Βαρέθηκαν να ζουν νεκροί, στης απονιάς τον τόπο
Θέλουν να ανοίξουν τα φτερά, να βρουν καινούριο στόχο
Η μιζέρια τους κυριεύει, κάθε μέρα πιο πολύ
Και η θλίψη τους ποτίζει δηλητήριο την ψυχή
Η ζωή τους περιμένει κάπου αλλού σε άλλο τόπο
Και χαρά θα βρουν εκεί σίγουρα με κάποιο τρόπο.
Και όμως πάλι εδώ, για πάντα εδώ.. Κάποτε θα φύγω λένε..και φωτίζει το πρόσωπό τους. Κάποτε θα φύγω λένε… για να πάρουν δύναμη για να βγάλουν πέρα με τις δύσκολες καταστάσεις που περνάνε..Ναι έτσι είναι … κάποτε θα φύγουν… τότε όμως θα είναι η μοναδική φορά που θα θέλουν να μείνουν…
Πέρα από αυτό που νομίζουμε, από αυτό που ζητάμε απελπισμένα, πέρα από αυτό που λέμε ότι θέλουμε υπάρχει και μια άλλη αλήθεια ότι τις περισσότερες φορές ζούμε ακριβώς αυτό που θέλουμε να ζήσουμε. Η μεμψιμοιρία, χαρακτηριστικό γνώρισμα της ανθρώπινης φύσης, μας διακατέχει ! Μοιρολογούμε λοιπόν για τη ζωή μας, θέλουμε να ξεφύγουμε από καταστάσεις και όμως πώς να ξεφύγουμε από τα θέλω μας, από τον ίδιο τον εαυτό μας; Γιατί πραγματικά δεν υπάρχει δε μπορώ αλλά δε θέλω. Αναβάλουμε κάτι για το οποίο δεν είμαστε σίγουροι. Έτσι και εδώ, γιατί όποιος θέλει δε λέει κάποτε αλλά τώρα! Και δεν το λέει απλά και μόνο αλλά το πράττει κιόλας.
Αν θέλεις πραγματικά να φύγεις, μη λες κάποτε θα φύγω, άνοιξε τα φτερά και πέτα εκεί που θες. Τώρα δεν είσαι δέντρο πια, τώρα δε βλέπουν μόνο τα κλαδιά σου τη θάλασσα και τον ουρανό αλλά ΕΣΥ! τώρα δεν έχεις ρίζες παρά μόνο φτερά, τώρα πετάς ελεύθερα και μακριά από όλα και όλους. Επιθύμησε το αυτό που λες ανύπαρχτο. Η χειρότερη μορφή δουλείας είναι εκείνη στον ίδιο μας τον εαυτό. Στα πραγματικά μας θέλω που εμείς οι ίδιοι δεν τα πραγματοποιούμε και τα καταπιέζουμε στα βάθη της ψυχής μας. Είμαστε αλυσοδεμένοι σε αυτό που λέμε ότι λέμε ότι δε μπορούμε να ξεφύγουμε, σε αυτό που λέμε ανύπαρχτο.
Μη λες λοιπόν κάποτε θα φύγω… και πας να το ονειρευτείς… μόνο φύγε! Φύγε τώρα! Δώσε στο όνειρο σου σάρκα και οστά. Ζήσε το όνειρο.
Χαρμπέα Ιωάννα, κοινωνιολόγος/εγκληματολόγος
Πηγή http://www.anapnoes.gr/kapote-tha-figo/


Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

'Οταν αγαπάς είναι για πάντα...!

Μερικοί άνθρωποι είναι γραφτό να είναι μαζί. Είναι οι δρόμοι τους που δεν χωρίζουν ποτέ, ακόμη κι αν θέλουν, ακόμη κι αν δεν μπορούν να είναι πλέον μαζί, δεν μπορεί να τους χωρίσει κανείς ακόμη κι αν ζουν χωριστά.. Πάντα θα υπάρχει κάτι που θα τους ενώνει: Μια σκέψη, μια ιδέα, ένα μυστικό! Οι μεγάλες αγάπες είναι πάντα δυνατές. Κι ακόμη κι όταν περνάει καιρός, για να βρεθούν, για να μιλήσουν ή έστω να βρεθούν στο ίδιο μέρος, ακόμη και τότε, το βλέπεις στα βλέμματά τους, αγαπιούνται! Ό,τι κι αν πεις, δεν το ‘χεις νιώσει. Μόνο εκείνοι που το ένιωσαν μπορούν να ερμηνεύσουν τι θέλω να πω. Στα τραγούδια ακούς τη φωνή τους.. Μια είναι, πάντα μια ήταν! Μέχρι και μετά που έσπασαν... Όταν χάνεις έναν άνθρωπο αυτό δεν σηματοδοτεί και το τέλος της σχέσης σας. Πάντα θα υπάρχει κάτι... Δεν τελειώνει τίποτα εφόσον υπάρχει. Μόνο αν δεν ένιωσες ποτέ, μόνο τότε τελείωσε. Ν’ αγαπάς και να σ’ αγαπάνε.. Μα να θυμάσαι, αυτός που αγαπάς περισσότερο, είναι πάντα δίπλα σου, είτε είναι μαζί σου, είτε όχι.. Σαν φύλακας άγγελος.. Και όταν φτάσεις στην άκρη τότε θα καταλάβεις πως το μονοπάτι που διάλεξες, σε πηγαίνει πάλι εκεί...σε εκείνο το άτομο...


Πίστεψε...σε σένα!

Οταν..σε στενεύει ο εαυτός σου
Οταν... νιώθεις να μην χωράς πια στο νέο σου εγώ....
Οταν ....ασφυκτιάς σε κορσε από πρεπει και μοιρολατρικά <<θα συμβούν>>...
Οταν νιώθεις ότι πήρες 10 κιλά από ...εντονες κριτικές με επικριτικό βλέμμα για τις αναρχικές επιλογες σου να..ΖΕΙΣ....
Πίστεψε...σε σένα!
Αλλαξε ρούχα...
Αλλαξε εαυτό..
Αλλαξε ράφτη...
Τα πιο όμορφα ρούχα που ντυθηκα ήταν αόρατα <<σε αγαπώ και χάδια>>..
Τα πιο άνετα μπουφάν ήταν χέρια - φτερούγες!
Τα πιο ζεστά παλτό ήταν....κόκκινα χείλη από κρασί ποτισμένα!
Πίστεψε στο θαυμα...δες το....
Το θαυμα ήσουν εσύ.....
Το θαυμα είμαι εγώ...
Και θαυματα νέα γεννιούνται σαν συναντιόμαστε εστω και σε ένα..στίχο!!!!!!!
ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!